എന്നോ
സ്വയം തീര്ത്ത
കല്ലറയില്
എന്റെ കുഞ്ഞേ
കുറിക്കയാ-
ണിടറും ഈ വാക്കുകള്
കണ്ണ്
തെളിയെത്തെളിയെ
നെഞ്ചേറ്റി നീ
മുമ്പേ പറന്നു
പാടേണ്ടുന്ന പാട്ടുകള്
വെന്ത കല്പ്പാദം..
ഇടറിയ നെഞ്ചിടി -
പ്പെങ്ങോ മറന്നു ഞാന്
വചൂ കിനാവുകള് .
നെഞ്ചകം വിങ്ങി
വിതുമ്പിയിന്നോളം
എന്തിനോ കാത്ത
വാങ്ങ്മയ ജ്വാലകള് .
ഇന്നേറെ മന്ദം
സ്പന്ദിക്കുമെന്
സിരാ സന്ധിയില്
ആലേഖനം ചെതൊരുന്മകള്
നോവറിയിക്കാത്ത ...
വേവറിയിക്കാത്ത ...
എന്നിലിടംകൊണ്ട
ആഗ്നേയ സൂക്തികള് ...
കണ്ണുതെളിയെ ത്തെളിയെ
നെഞ്ചേറ്റുക...
മുമ്പേ പറന്നു നീ
പാടിമുന്നേറുക .
മുമ്പേ ..
പറക്കുവോരല്ലോ ...
ജീവിതത്തിന്റെ -
യന്തരാളത്തില്
വെളിച്ചമാകുന്നവര് ...!
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള് (Atom)
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ