കാത്തുകിടക്കാതെ
വയ്യ കൂട്ടരെ.
അലക്കീട്ടുമലക്കീട്ടും
വെളുക്കാതെ പോയവരെ കാത്ത്.
ഒരലക്കു കല്ല്
കാത്തു കിടപ്പിലൂടെ
ജീവിതവുമായെന്തു ചെയ്യുന്നുവെന്നോ.
കാണുന്നില്ലെ...
കരകാര്ന്നെടുത്തും
കുതിച്ചും കിതച്ചും
ഒഴുകുന്ന പുഴ.
കണ്ടൂം കരഞ്ഞൂം
ഇഴുകിയലിഞ്ഞും
ഈ കിടപ്പ് തുടങ്ങീട്ട്.
നാളെത്റേയി.
അലക്കിത്തെളിഞ്ഞ്
ചില ചെറുവല്യക്കര്
ഓരൊ കര പറ്റി.
തെളിയാത്തവരുടെ
കണക്കെടുക്കാന്
വയ്യ കൂട്ടരെ.
തേഞ്ഞും പൊടിഞ്ഞും
അലിയുന്ന ജന്മം
കാക്കുന്നതവരെ.
അലക്കിട്ടുമലക്കിട്ടും
തെളിയാത്തവരെ.
.
* മലയാളം വാരിക. ലക്കം 25.
2007 നവംബര് 9,
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള് (Atom)
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ